ร่มไร้อาร์

กาลครั้ง...

เมื่อเราพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงตรงหน้า ว่า

เมื่อเวลาผ่านพ้นไปบางสิ่งได้แปรเปลี่ยนไปตามเวลาที่หมุนไป

ผู้คนมากมายนับร้อยนับล้าน ทั่วโลก

แสวงหาสิ่งรอบกายเพื่อให้สบายขึ้นเพียงแค่นิดก็ยังทำ

แต่ไม่เคยย้อนกลับไปคิดหรือคิดแค่กระแส แล้่วผ่านพ้นไป

ว่าแรกเริ่มเดิมที ตัวเรานั้น อยู่คู่กับ ธรรมชาิติมาตั้งแต่เกิด

น้ำ ดิน ต้นไม้ ลม แสงแดด อากาศ ล้วนแต่ ช่วยเหลือ เรามาตลอด

ผู้คนมากมาย กับ หลงลืม และ ปล่อยทิ้งไป มุ่งสู่ สิ่งที่เรียกว่าความเจริญ

จาก ธรรมชาติที่เคย สดใส เขียวขจี

จาก อาาศที่เคยสะอาด

จาก ผืนดินที่เคยชุ่มชื่น

จาก สายลมที่พัดลอยไปสบายๆ

จาก แสงแดดที่อ่อนๆ

จาก สายธารเย็นสดชื่น กินได้ไม่ต้องต้มและกรอง

บัดนี้ กลับกลาย

ธรรมชาติเริ่มหมดไป ป่าไม้ไม่มีให้เห็นมากนัก

อากาศ มีแต่ มลพิษมากมาย จนต้อง ปิดปากกัน

ผืนดินแห้งแร้งไร้ซึ่ง สิ่งใดจะงอกงามได้

สายลมเอื่อยๆ กลับกลาย สู่ พายุ ลูกมหึมา เท่าตึก ร้อยชั้น

แสงแดดเผาผลาญทุกสิ่งให้แห้งแร้งยิ่งขึ้นไป

สายน้ำมีสารปนเปื้อนมากมาย จนมอาจ ดื่มกินได้อีก

ทุกสิ่งอย่าง  กำลัง เกิิดขึ้นจริงพร้อมกับ การที่ ผู้คนมากมาย หันไปสู่ สิ่งที่เรียกว่า ความเจริญ

และ สิ่งที่เรียกว่า ต้นไม้ รำธาร ป่า สัตว์ป่า ที่ รวมกันเป็น ธรรมชาติ

คงกลับกลายเ็ป็น ตำนาน บทหนึ่งที่ สืบทอดต่อๆกัน ในรุ่นหลังจากที่

ทุกสิ่ง ล่มสลายไป

" You can Help the Earth

By your own "

- Note -

ล่าช้า สุดๆ กับ  กิจกรรม Blog Action Day ในหัวข้อ Climate Change

เนื่องในตอนแรก กะว่า จะใช้รูปถ่าย แทน ทุกสิ่ง แต่ ฝนตก ทำให้ สถานที่ ไม่สามารถ ถ่ายทำได้

เลยเป้นข้อความแทน แต่ก็ ไม่ไหว 

พรุ่งนี้และวันเสาร์ไปงาน หนังสือ คนที่เจอ จะได้รับของขวัญ บางสิ่ง(ที่เจอวันสาร์ ได้รับ)

และก็ สุขสันต์วันเกิด ป้า-JpNc- ย้อนหลัง 1วันผ่านบล็อ ด้วย